*


Je Pad Vinden

Abraham via Esther Hicks
Law of Attraction in Action
Vertaling Annelie v Eijk

Vraag: Ik heb nog steeds mijn echte passie niet gevonden in mijn carrière. Ik heb al allerlei dingen geprobeerd, maar nog niet dat brandende verlangen gevoeld en ik probeer daar het antwoord op te vinden.

Abraham: Vind je het niet geweldig dat juist door het heen bewegen van dingen die niet zo vervullend zijn, het verlangen ontstaat naar meer vervulling? Met andere woorden, denk eens aan die vibrationele voorraad die je hebt aangelegd. Dat, wanneer je werk doet dat niet aantrekkelijk is, dan wil je aantrekkelijker werk. Wanneer je werk doet dat niet vervullend is, dan wil je vervullend werk. Wanneer je werk doet dat niet verheffend genoeg voelt, dan wil je meer een verheffer zijn. Wanneer je werk doet dat niet genoeg betaald, dan wil je er een dat beter betaald. Wanneer de mensen met wie je werkt, je waarde niet erkennen, dan wil je dat je waarde meer erkend wordt. Wanneer je het gevoel hebt dat je werk niet belangrijk genoeg is om een verschil te maken, dan wil je dat je werk een verschil maakt.
Dus, al die tijd dat je daar doorheen bent gegaan, heb je een vibrationele voorraad gecreëerd.

Het is zo interessant. Jerry en Esther waren gisteren onderweg en hadden hier juist een gesprek over. Wanneer zich eenmaal iets in je ervaring manifesteert, dan voelt het alsof het zo gemakkelijk is gegaan. Terwijl, vóórdat het gebeurt, het juist niet zo gemakkelijk aanvoelt voor jou. Maar als je begrijpt dat het zich daarginds, in jouw vibrationele voorraad bevindt en dat het op het punt staat om naar je toe te komen, dan zou je je weerstand verzachten en de dingen zouden sneller naar je toe kunnen komen.

Dus, wanneer jij zegt dat je jouw carrièrepad niet kunt vinden, wat je bedoeld is: Ik heb geen flauw idee, en ik heb nog niet de stappen ondernomen om mezelf in het zicht te brengen van wat ik nou werkelijk wil doen. En wij willen daarop zeggen: Dat kan wel waar zijn, maar ondertussen gebeurt er iets prachtigs, want al hetgeen wat je leeft, creëert een krachtige vibrationele voorraad. En hier is wat je moet horen. Dit is het antwoord op jouw vraag.

Je vindt dat pad door………je weg er naar toe te voelen.

Met andere woorden, eerst kan het voelen als wraak, dan kan het voelen als boosheid, dan kan het voelen als frustratie, dan kan het voelen als overweldigdheid, maar dan kan het gaan voelen als hoop en tegen de tijd dat het als hoop begint te voelen of geloof, begin je te zeggen "Ik denk dat ik een idee begin te krijgen van mijn pad."

Wij willen dat je deze bijeenkomst verlaat met datgene wat wij zo krachtig voelen. En natuurlijk, het is gemakkelijk voor ons want wij hebben gezien wat je geleefd hebt en we hebben gezien wat jij in je vibrationele voorraad hebt gezet. Maar we zouden het heel helder en duidelijk tegen je kunnen zeggen en dan nog zou je het niet kunnen horen, omdat op dit moment jouw vibratie is: "Ik kan mijn pad niet vinden." Zelfs als iemand zou zeggen: Hier is het! Dan nóg zou je het niet vinden.

En dus zou je, i.p.v. tegen de stroom in te blijven roeien, kunnen keren door dingen te zeggen als: Ik heb genoeg leven geleefd om te weten wat ik níet wil doen. En ik begin te begrijpen dat, wát het ook is dat ik doe, het plezierig moet zijn en ik wil me er vrij in voelen, en ik wil dat het goed betaald, en ik wil dat het van invloed en waarde is om anderen te helpen. Ik wil een leraar zijn en een verheffer, zoals ik innerlijk weet dat het mij aangeboren is om te zijn, en ik wil een geweldige tijd hebben terwijl ik het doe, en ik wil dat de ideeën blijven stromen en ik wil dat er nog een project komt, en nóg een project en nóg een project om mijn tanden in te kunnen zetten.
En dát is hoe je je wilt voelen!
Maar wanneer je je niet zo voelt, als je zegt: "Ik weet niet wat ik zou moeten doen en ik vind het zeker niet leuk wat ik nu doe", dan is het nodig om je woorden te verzachten zodat je op z'n minst de roeien loslaat zodat de stroom je om kan draaien.

Jerry en Esther hadden van de week een interessante ervaring. Ze waren druk zoals ze kunnen zijn. Zoveel dingen gaan er om in hun ervaring. Zo nu en dan kijken ze elkaar eens aan en zeggen "We lijken wel niet goed bij ons hoofd omdat we al zo druk zijn en nu zeggen we zelfs 'Ja' tegen nog meer dingen." En zo plagen ze elkaar daarmee. En zo af en toe verblijven ze in Zuid-Californië. Twee keer per jaar gaan ze dan voor een paar weken weg en parkeren hun monsterbus in het gebied San Diego en ze gebruiken dat als een soort uitvalsbasis voor hun uitstapjes. Ze houden heel veel van die omgeving.
Maar, een voor een sloten de parkeerterreinen daar en er was er nog maar eentje over. En die zei tegen hen: "We weten niet hoe lang we hier nog zijn, want de stad is eigenaar van dit stuk land en die wil hier een ander project neerzetten." Toen Jerry en Esther dit hoorden voelden ze zich helemaal niet prettig want het was al zo'n gedoe om hun bus ergens neer te kunnen zetten. En in dat vervelende gevoel, lanceerden ze raketten van verlangen: Wij willen een plek vinden om onze bus neer te kunnen zetten.

Dus, in de maanden nadat ze dat te horen hadden gekregen, hebben ze erover gepraat en over nagedacht, en erover gepraat hoeveel ze van die omgeving houden en hoe fijn ze de zeelucht vinden en het zeezicht en iedere keer als ze maar dachten aan het park dat zou sluiten, dan lanceerden ze hun raketten. Een deel van die raketten was gebaseerd op wat ze niet wilden, velen ervan waren gebaseerd op wat ze wel wilden. En zonder dat ze er bewust mee bezig waren, hebben ze werkelijk een magnifieke voorraad gecreëerd die te maken had met wat te doen met hun bus.

Op een dag zei Jerry tegen Esther: "We zouden eens in die omgeving moeten gaan kijken om zelf iets te kopen waar we onze bus neer kunnen zetten." En Esther zei - een stroomopwaartse opmerking - "Ik denk niet dat er iets omheind is waar we leuk kunnen wonen en onze bus parkeren." En Jerry zei: "Je weet maar nooit."
En dus staken ze hun licht eens op bij diverse mensen en ze hadden gelijk, alles koste miljoenen en miljoenen en miljoenen dollars en niets daarvan stond het parkeren van hun bus toe. En dus stopten Jerry en Esther erover na te denken, maar….hun vibrationele voorraad stopte niet erover na te denken. Begrijp je dit?

Je plaatst dingen in je vibrationele voorraad en de JIJ die je werkelijk bent, is het al geworden.
Het is vibrationeel al een gesloten overeenkomst. Het is alleen nog een kwestie voor jou om een manier te vinden om je gedachten in de richting van datgene wat je wilt te brengen. Dat is alles. Dat is wat ze de Kunst van Toelaten noemen.
Stap 1 - Vraag. Dat heb je gedaan.
Stap 2 - Antwoord. Dat hebben wij gedaan.
Stap 3 - Is Jouw Werk. Je moet in lijn komen met dat waar je om gevraagd hebt.

En zo kwam er iemand naar hun bijeenkomsten in San Diego die Jerry 30 jaar geleden eens had leren kennen. Hij stelde zich voor aan Jerry en vertelde dat hij een makelaar was in onroerend goed. En Jerry vertelt heel luchtigjes hun verhaal : "Yeah, we zijn op zoek naar een plek, aan zee, waar we uitzicht hebben over het water en waar we onze bus kunnen parkeren. Ach, en het huis is niet zo belangrijk voor ons want het gaat ons om het land zodat we onze bus kwijt kunnen." En de man lachte en ging weer weg. En binnen een paar dagen belde hij ze op en zei: "Ik heb vijf percelen voor jullie om te bezichtigen." En Jerry en Esther zeiden, oh, we hebben het wel druk, maar laten we wat gaan eten en meteen een kijkje nemen.

En ze gingen naar de eerste - overigens, van de vijf percelen was dit de enige die ze konden bekijken die dag, want bij de een wilde het hek niet open en de drukknop deed het niet bij de ander en bij de volgende wilde de eigenaar hen niet ontmoeten omdat die van tevoren niet verwittigd was. Dus het kwam erop neer dat ze alleen maar dit ene perceel konden bekijken.
En ze betraden de grond, dat omheind was en er was een enorme grote tuin, met een enorm groot hek waar ze hun enorme grote bus konden parkeren. En ze zagen de enorme grote oceaan en konden de zeelucht ruiken. Alles wat ze wilden was daar aanwezig. En de man zei: "Hier is het." En zij zeiden: "Hartelijk Bedankt."
Met andere woorden, het ging moeiteloos, het was gemakkelijk, het kwam naar hen toe en ze hebben er geen moeite voor hoeven doen. Zie je nu wat we bedoelen te zeggen?

Dus, wat is jouw pad? Hoe weet je dat je op jouw pad bent?
Je hebt een geweldige tijd! Zo weet je dat je op jouw pad bent.

Vraag: Maar wat moet ik dan gedurende de dag doen? Moet ik iets hebben om op te focussen? Ik kan me toch niet de hele dag goed voelen? Ik bedoel, ik voel me wel goed iedere dag, wat er ook gebeurd, maar ik maak me er wel wat zorgen om.

Abraham: Je hebt een voet in beide werelden.
Je zegt eigenlijk wat de meeste mensen zeggen: Je moet er iets aan dóen.
En wij zeggen: Je moet je vibratie op één lijn brengen en dán doen waartoe je je geïnspireerd voelt.

Op deze manier willen wij dat je dit ziet.
Wat jij hebt geleefd, aangaande het onderwerp van je vraag, heeft je de volgende perfecte stap doen creëren die je van je sokken zal blazen. Het is zo geweldig, maar je kunt het niet zien van waar je nu staat. Net zoals Jerry en Esther, door wat zij leefden, hun perfecte huis heeft doen creëren, ook al konden ze het niet vinden. Het was er wel, in hun vibrationele voorraad. Dus het is er al.

Nu zegt de menselijke, op actie gerichte geest: "Maar, als het zich daar bevind, dan moet ik logische dingen dóen, stappen er naartoe ondernemen. " En dan zeg je: "Ik kan dat niet dóen want ik weet niet wat het is. Ik weet niet waar het is en ik weet niet hoe daar te komen."
En wat wij willen dat je hoort…dit is het antwoord - Sorry dat het zo lang duurde voor we er kwamen. Niet echt. We meenden alles wat we zeiden:
Je hoeft niet na te denken over deze levengevende, voorspoedbrengende carrière om er snel naartoe te bewegen. Eigenlijk, als je je er aan ergert, is het zelfs beter om er níet aan te denken om er snel naartoe te bewegen.

Dit is wat zo interessant is en wat de meeste mensen helemaal niet begrijpen.
Stap 1 is, je vraagt. Stap 2 is, het is daar, niet alleen wachtend, maar je er naartoe roepend.
Stap 3 is, gebruik álles dat maar mogelijk is als je excuus om Happy te worden.
En als je je beter voelt, dan móet je wel met de stroom meegaan, kan niet anders, recht in het zicht vanwaar het onmiskenbaar voor je is. En oh, dat is zó verrukkelijk voor ons om jullie zo te zien, wanneer je eindelijk de slag te pakken krijgt en begint te snappen dat Happy zijn HET WERK IS. Je Goed Voelen IS Het Werk!

Maar wanneer je depressief bent dan is happy voelen niet het werk, maar je boos voelen is dan het werk, en wanneer je boos bent is happy voelen niet het werk, maar je gefrustreerd voelen is dan het werk en als je gefrustreerd bent is happy voelen niet het werk, maar je hoopvol voelen is dan het werk, en als je hoopvol bent is happy voelen niet het werk, maar is geloven het werk, en als je geloofd, dan is weten het werk en tegen die tijd begin je je al heel erg Happy te voelen. In feite begint Happy de kop op te steken zo rond hoopvol, of niet.
Dus, wanneer je je realiseert dat het jouw werk is om maar álles te gebruiken om jezelf beter te voelen en dat, wat jij wilt, al een gesloten overeenkomst is, daarginds op je wachtend, dán ervaar je de Kunst van Toelaten.

Vraag: Dus als ik wel blij ben met de dingen die ik doe, geen passie, maar gewoon blij, moet ik daar dan iets mee doen?

Abraham: Hier gaat het om. Wij willen dat je happy bent met de burito die je eet, wij willen dat je happy bent met de opkomende zon, wij willen dat je happy bent met de mensen die je kent, wij willen dat je happy bent omdat je vrij bent te gaan waar je wilt, wij willen dat je happy bent met de industrie die mensen zoals jij werk verschaft, wij willen dat je happy bent over het feit dat geld stroomt, wij willen dat je happy bent dat mensen blij zijn je te zien. Met andere woorden, er zijn zoveel dingen waar je happy om kunt zijn.
Wat we je zeggen is, je hoeft niet alleen happy te zijn over dit specifieke onderwerp zoals je werk. In feite, als je problemen hebt met je werk, wees dan happy over andere dingen waar je gemakkelijk happy om kunt zijn en het pad naar jouw werk zal beginnen op te lichten voor jou.

Het is net zoals met mensen die naar een speciale partner of relatie zoeken. Wij zeggen altijd, of meestal, haal je gedachten ervan af! Want je hebt jezelf daarover in zulke stroomopwaartse gedachten getraind dat, iedere keer wanneer je eraan denkt, je het niet naar je toehaalt, maar juist er van weg beweegt.

Dit kan je misschien helpen: Ieder onderwerp heeft twee kant: wat gewenst is en het tegenovergestelde van wat je wenst.
Dus, wanneer je de stok oppakt genaamd 'carrière ', zal de ene kant geweldig aanvoelen en de andere kant voelt vreselijk, en door hoe je je voelt, kun je zeggen welke kant van de stok het meest actief is in jou. En dus zeggen wij, laat geld buiten beschouwing, laat je geliefde buiten beschouwing en laat de specifieke dingen van je werk buiten beschouwing. Probeer het niet uit te zoeken.

Het leven heeft ervoor gezorgd dat je het uit moest zoeken. Dit is wat veel mensen niet begrijpen. Ze komen naar een bijeenkomst zoals deze en zeggen: "Nou, ik zou naar een mentale workshop moeten gaan, of ik zou mezelf doelen moeten gaan stellen." En wij zeggen, dat klinkt allemaal heel mooi, maar het is niet het werk dat jij denkt dat het is. Jouw blootstelling aan het leven zorgt ervoor dat je vráágt, en dat heb je gedaan. En door hetgeen wat je geleefd hebt, heb je voor jezelf een fenomenale carrière gecreëerd. En jij zegt: "Nou, vertel me dan wat dat is?" En wij zeggen, doe je best om iedere dag een beetje beter te voelen dan de dag daarvoor en binnen een korte tijd - 30 dagen is meer dan genoeg tijd - zul je zo dichtbij gekomen zijn dat je kunt zeggen: "Daar is het. Ik zie je gezicht. Ik herken je. Ik kan je essentie voelen. Ik heb je al zoveel jaren lang opgebouwd en daar ben je dan."
We houden je niet voor de gek, echt niet.

(Dan volgt de dagindeling van de vragensteller waaruit blijkt dat hij over het algemeen dingen doet die hij best leuk vindt. Dat is hier weggelaten.)

Hier is onze proclamatie voor jou. Alles wat jij doet en het meeste van wat jij voelt is in vibrationele overeenstemming met het binnenkort ontdekken van wat zich in jouw voorraad bevindt. Het enige wat het nog afremt is dat je een of ander vertekent idee hebt, dat het nodig is om een specifiek pad te vinden en er stappen naartoe te ondernemen. Met andere woorden, je vertrouwt de stroom nog niet helemaal, en waarom zou je ook want je hebt er ook nog niet erg veel over gehoord.
Maar wanneer je de stroom leert kennen, dan weet je dat je Bronenergie bent en dat het leven ervoor heeft gezorgd dat je vraagt om meer, en dat dat deel van jou daarginds is in je voorraad en dat de Wet van Aantrekkingskracht daarop reageert en dat de Bron je roept.
En je weet het volgende simpele ding:……. Ik reik uit naar gevoelens van opluchting en het grootste deel van de dag voel ik me goed en alleen wat betreft de onderwerpen waarbij ik tegen mezelf zeg "Ik zou iets anders moeten doen", of "Ik zou iets anders moeten weten", weet je dat je tegen de stroom in gaat.
Eigenlijk doe je het heel erg goed en heb je alleen nog maar een klein beetje afstemming nodig.

Wat wij tegen onszelf zouden zeggen als we wakker worden en door de dag heen ….hier is de mantra die wij regelmatig zouden aanbieden als wij in je fysieke schoenen zouden staan:
" Ik vind het fijn waar ik ben en ik vind het fijn waar ik ben geweest en ik vind het fantastisch waar ik naar toe ga."
Gewoon heel algemeen.
"Ik vind het fijn waar ik ben. Ik vind het fijn wie ik ben. Ik heb een gevoel van wie ik ben geworden. En ook al ken ik mijn specifieke pad niet of de vorm die het heeft, ik bespeur het, en ik vertróuw erop dat tijdens mijn vreugdevolle drijven op deze onvermijdelijke stroom, het voor me zal verschijnen en ik zal het weten als ik het zie. Ondertussen richt ik mij op me goed te voelen."
Dát is het werk.

Abraham
www.abraham-hicks.com


De Kracht van je Emoties:
(helaas niet ondertiteld)

Meer filmpjes zijn te vinden op www.youtube.com/user/AbrahamHicks



Onderstaande lijst is een plaatje om te kopiëren voor eigen gebruik.
Uit het boek: 'Vraag en het wordt gegeven' van Esther Hicks