3-12-2003
Nu ik al zo bezig was op mijn kamertje met behandelen, liet ik ook mijn gedachten eens gaan over een eventuele naam voor mijn “praktijkje”. Een tijdje terug had ik “Angelica” gekozen, vernoemd naar de bloesemremedie van de Engelwortel, maar nee, dat was het toch niet helemaal. Maar wat dan? Toen ‘ze’ toch met mijn nek bezig waren en ik er even voor moest gaan zitten, liet ik mijn gedachten daar eens over gaan.
En ineens was ie daar, de Zon, “de Gouden Zon” en op hetzelfde moment voelde en ‘zag’ ik een enorme Zon die levensgroot achter me stond en mij hierin steunde met al zijn kracht. Dit was gewéldig! Dat ik daar niet eerder op ben gekomen! Mijn hele kamertje is aan de zon gewijd, met een lamp in de vorm van een zon, als ik mijn ogen dicht doe zie ik het teken van de zon, de cirkel met de stip en ik heb er toch altijd een band mee gehad, dus een mooiere naam bestond er niet voor mij.
Zo zie je maar dat je vaak niet ziet wat er voor je neus te vinden is.