~*~
Begeleiding?
Periode Augustus 2000- Januari 2001
Maar allengs veranderde er het een en ander. De druk werd me teveel, ik wilde het wat rustiger aan doen, en mijn gevoel begon tegen te sputteren, maar ik negeerde het, met als gevolg dat ik steeds meer onderliggende spanningen begon op te bouwen.
Ik bleef contact leggen met planten en mijn bergkristal en liet alles controleren door deze mevrouw of ik het wel goed gedaan had. “Ja, dit heb je wel goed gehoord, en nee, dit is niet goed.” Als ik al eens tegensputterde, dan schreef ze een uitleg via de mail die dan doorgegeven zou zijn van haar gidsen. Die handelden schijnbaar dit soort dingen af. De angst voor het negatieve werd steeds meer aangewakkerd en je kunt je misschien voorstellen dat ik steeds verwarder werd en meer en meer aan mezelf begon te twijfelen.
Door datzelfde vrouwtje die me aanmoedigde om eens te luisteren naar mijn gidsen, liet ik me begeleiden. Voordat ik er erg in had, had zij het roer overgenomen en oefende steeds meer druk op me uit om me te ontwikkelen op spiritueel gebied. En ik liet het gebeuren. Mijn oude overtuiging en onzekerheid, dat een ander het beter weet en meer kennis bezit dan ikzelf, had weer de overhand genomen, maar ook mijn nieuwsgierigheid.
Ze belde dagelijks, gaf me opdrachten, legde dingen uit, vertelde me dat ik pijnen kon verzachten en water instralen en ik moet zeggen, dat het heel leuk en gezellig was in het begin. Eindelijk iemand met wie ik gewoon over deze dingen kon praten.
Ik maakte contact met de natuur, zoals ik zo mooi beschreef in de ervaring hiervoor. Wat een vreugde gaf dat. En in mijn enthousiasme maakte ik daarna contact met een energie die zich voorstelde als de deva van mijn tuintje en het voelde zo goed allemaal, ik voelde me heerlijk, ik voelde me eindelijk openbloeien en de vreugde hiervan deed me zo goed. Totdat ik dit vertelde tegen mijn begeleidster en zij me vertelde dat er geen deva’s van een tuin bestonden en dat het een negatieve entiteit was die een spelletje met me speelde.
En BOEM! Weg vreugde, en enórm hiervan geschrokken (want ook dit was al een heel oude angst van me) is er onbewust iets in me dichtgeklapt. Maar daar kwam ik veel later pas achter.
Ondertussen begon mijn gevoel steeds meer te ‘schreeuwen’, zo van “Hééééé, hallooooooo, ik WIL dit helemaal niet meer!!!” en al probeerde ik dat nog steeds te negeren, toch begon ik uiteindelijk ook aan de kundigheid van deze vrouw te twijfelen en dat kwam eigenlijk mede omdat haar eigen gevoelswereldje één grote puinhoop was, dus ik vroeg me af of het wel zo’n goed idee was ermee door te gaan? En ik besefte onderhand, dat ik totaal geen vreugde meer beleefde als ik contact had gemaakt met de natuur of mijn gids en dat was volgens mij toch niet in orde, want ik heb zelf heel anders ervaren in het verleden zoals je zelf hebt kunnen lezen.
Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en er een punt achter gezet en toen ik haar aan de andere kant van de lijn ineens hoorde schreeuwen als een viswijf (sorry, voor de uitdrukking), was ik eigenlijk niet eens verbaasd meer en blij dat het was afgelopen.
Naschrift:
Deze ervaring, die een zeer diepe impact heeft gehad op mij, heeft jammergenoeg nóg een staartje en daar kwam ik kortgeleden achter (nu ik dit hier opschrijf voor mijn site, anno jan. 2004) toen iemand aan me vroeg of ik nu meer vreugde beleefde aan het leven. Alhoewel ik zei, dat ik nu een vreugdevoller leven heb dan diverse jaren geleden, zette het me toch aan het denken want echt een volmondig ja was het niet. En ik kwam tot de conclusie dat de vreugde van het ontdekken, van het ervaren, nog steeds op een laag pitje stond en toen ik weer terug dacht aan bovenstaande ervaring, wist ik dat dit de oorzaak ervan was. Er is op de achtergrond altijd het gevoel aanwezig van, “als ik het maar niet verkeerd doe”.
Na een aantal maanden werd ik mij bewust dat ik een zeer harde en belangrijke les had geleerd nl. dat je jezelf nooit op zo’n manier door een ander moet laten begeleiden, want in feite heb je zelf alle wijsheid in pacht. Raad vragen oké, maar hou het roer in eigen handen en voel wat de woorden van de raadgever voor jou doen, voelen ze goed, doe er dan iets mee, zo niet, laat het dan voor wat het is. Deze les zal ik daarom van ze lang zal ze leven niet meer vergeten en iedere keer als ik weer de neiging heb om te denken dat een ander het allemaal beter weet dan ik, dan denk ik weer even hieraan terug, oh ja... niet vergeten.
Mijn gidsen heb ik lange tijd aan de kant geschoven, want op een of andere manier waren ze verbonden met die vervelende tijd. Het contact maken lukte maar af en toe en heel kort, want ik heb lange tijd weer moeten werken aan mijn angsten en onzekerheden. Gelukkig is daar nu weer verbetering in gekomen.
Je kunt misschien denken: “Hoe heb je het zover kunnen laten komen?” Tja, dat heb ik mezelf ook zo vaak afgevraagd en ik heb daar geen antwoord op. Gewoon mezelf mee laten slepen.
Natuurlijk ben ik mij nu bewust dat ik deze ervaring toendertijds voor mezelf gecreëerd heb. En ik heb me nu als doel gesteld om, de vreugde van het ervaren weer volop in mijn leven te laten komen. Oók daar kan ik aan werken en dat zal me weer lukken ook!
