~*~
Rex
Zoals je misschien al begrepen hebt,
hou ik ook van dieren. We hebben altijd honden gehad en onze
allereerste hond was een Duitse Herder, Rex.
Een echte lieverd, altijd in voor een
spelletje en je hoefde maar te wijzen of
hij dook het water al in.
De laatste jaren van zijn leven had hij last van HD en dat ging me
vaak aan het hart. Uiteindelijk kon hij niet meer gaan liggen
zonder pijn en toen was dan toch de dag aangebroken om afscheid van hem
te nemen, na ruim 12 jaar vriendschap.
Gelukkig kwam de dierenarts
aan huis en terwijl deze de voorbereidingen trof, ging ik bij Rex
op de grond zitten. Ik aaide hem nog eens en hield zijn oude poot
vast. Op het moment dat hij verslapte, verscheen er een beeld in
mijn hoofd.
Ik zag Rex lopen door een soort tunnel.
Hij zag er oud en moe uit, zijn kop hing zwaar en hij sjokte
naar het einde van de tunnel waar ik een schitterend licht zag.
Een volgend beeld verscheen. Nu zag ik Rex staan aan het einde
van de tunnel in het licht. Hij stond weer fier rechtop, zijn oren
gespitst en hij keek naar mij. Ondanks mijn verdriet werd ik blij,
want ik voelde en ik wist nu heel zeker
dat hij goed terecht gekomen was.
