Een boodschap van het Dierenrijk
Gechanneld door Toraya Ayres, 1994.
Vertaling Annelie v Eijk

Pagina 1 van 5


Ik Ben Shiva. Ik vertegenwoordig het bloed, de spieren, vacht, botten en geest van de dieren. Ik verschijn als een beer maar ik ben in werkelijkheid geen lid van deze familie van Ursidae.
Ik ben niet bang om mijn expressieve krachten te gebruiken. Soms brul ik zonder me schuldig te voelen en soms bijt ik zonder kwaadaardig te zijn. Het gebeurt alles in een moment, zoals wanneer ik met mijn poot een welp opzij veeg. Niets van dit alles gebeurt zonder liefde. Over mijn uitingen wordt van tevoren niet nagedacht, ze zijn niet manipulerend of dubbelzinnig. Ik bedoel precies wat ik op dat moment laat zien. Woede is zeldzaam in mij.
Ik hou niet vast aan negativiteit zoals mensen dat doen. Meestal brul ik als een waarschuwing wanneer een ander mijn persoonlijke ruimte inneemt en ik bescherm deze ruimte op verschillende manieren. Mensen staan vaak toe dat anderen hun ruimte binnen komen stormen en zouden ze graag meteen weg willen duwen, maar durven dit vaak niet te zeggen. Dan hopen hun niet-geuite gevoelens zich op totdat ze onverwachts uitbarsten. Deze stille woede is niet mijn stijl. Ik los elke situatie ongedwongen op zoals die zich voordoet in het eeuwige NU.

In zekere zin ben ik eerlijker dan de mens. Mijn genot in een simpel iets zoals het vinden van rijpe bessen is complete vreugde. Het verdriet om de dood van mijn welp is intens. Het gebeurt allemaal direct. Emoties bij dieren vloeien en uiten zich vrij. Wij zijn een voorbeeld voor jullie. Alleen paarden, honden en enkele andere dieren kunnen last hebben van het complexe schuldgevoel en schaamte. Wij zien dat deze negatieve gevoelens de menselijke wil vaak in de weg staan. Met de term “complex” bedoelen we dat dit gevoelens zijn, geboren uit gedachten en niet uit onmiddellijke ervaringen. Zij zijn dan niet verbonden met het “NU” moment.

Heb je ooit al eens een hond bekeken die opgerold ligt te slapen of een kat die soezend op de vensterbank ligt? Zij zijn vrij van last en schuld. Zij leven volledig in het heden, compleet genietend. Mensen zouden ook zo kunnen zijn als ze eenvoudig maar eens op hun eigen natuur zouden vertrouwen.

Gevoelens zijn de meest intieme verbinding met je eigen lichaam en innerlijke natuur. Wij, de dieren, zijn altijd afgestemd op ons totale Zelf van Lichaam/Bewustzijn/Geest. Als de mensen hun eigen innerlijke natuur wantrouwen, sluiten ze zich af van hun eigen geest en ontkennen daardoor constant hun goddelijke geboorterecht. Door zich open te stellen voor boodschappen uit de natuur, kunnen ze eigenlijk hun leven redden, hun gezondheid herstellen en hun planeet Aarde in balans brengen.

Mensen - Luister naar je innerlijke aanmoedigingen!!!!

Elk dier dat je ziet zou je geest kunnen verlichten als je maar bereid zou zijn om te luisteren naar deze dierlijke gidsen. Als mensen hun innige liefde en waardering naar de dieren zou sturen, zou élk wezen op Aarde een leven kunnen leiden wat de moeite waard zou zijn. Alle wezens spelen namelijk een rol in het grote Aardse Drama Theater Productie.

We komen nu tot de kern van het menselijke probleem nl. Hun wantrouwen, dat onterecht, teveel waarde hecht aan hun intellect en zo hun hart en lichaam verwaarloosd

Onze woorden worden nu uitgestort over jullie vanuit het Hart van de Creatie. Jullie menselijke dieren hebben zélf om deze verlichting gevraagd, want jullie wisten dat onze stemmen jullie ware redding zou zijn.
Jullie twee-voeters realiseren je dat jullie innerlijke wijsheid wordt ontkent. Dat je geestelijk lijdt doordat jullie het Heilige Circuit van Al Wat Is beschadigd hebben. Je zag de verschrikkelijke resultaten van de kortzichtige technische “verbeteringen” die het natuurlijk evenwicht verstoorden. Bijvoorbeeld het rampzalige land-beheer evenals de reguliere medische behandelingen die nog stammen uit “donkere tijden”. Zij zijn gebaseerd op het wantrouwen in de oorspronkelijke natuur-wijsheid. Deze diepgewortelde arrogantie heeft de natuurlijke levenswijze verbroken en automatisch jullie voormalige geestelijke gevoeligheid verminderd.

Hoe zou je je vertrouwen in de natuur kunnen laten zien?
In plaats van meteen naar de aspirine te grijpen als je hoofdpijn hebt, zou je je lichaam eens kunnen vragen wat het nodig heeft. Misschien wel rust? Of heb je de signalen van je lichaam al een paar uur lang genegeerd en nog steeds niets gegeten? Een lichaam is een gewillige dienaar, maar ook zij verdient respect. Als mensen eens op hun lichamelijke wijsheid zouden leren vertrouwen, dan zouden zij een gros aan chronische gezondheids-problemen kunnen vermijden.
Hetzelfde geldt voor gevoelens als uitingen van je innerlijke natuur. Je stemmingen en neigingen zijn een ingebouwd systeem van balans en vernieuwing. Het zijn signalen voor een innerlijk proces.

Wat als de mensen Moeder Aarde vertrouwden en haar niet zagen als kwaadaardig, wanneer vulkanen uitbarsten of steden verwoest worden door een orkaan? Wat als de mensen er eenvoudig op zouden vertrouwen dat deze dramatische fenomenen allemaal noodzakelijk zijn voor het welzijn van het grotere geheel? Wat als mensen een glimp op konden vangen van het allesomvattende “Grote Plaatje” van de natuurrijken met al zijn wezens waartoe ook de mens behoort? Zou de koppige mensheid dan nog steeds woningen bouwen in een zekere baan van een orkaan? Zouden ze dan tóch blijven wonen in overstromingsgebieden? Zouden ze dan wéér doorgaan met het indammen van de levende rivieren en daardoor de zalmtrek vernietigen? Zouden ze dan blijven volharden in het testen van kernwapens in de natuurlijke omgeving van “heilige onschuldigen” die leven in de Aardse Tuin?

NU IS DE TIJD GEKOMEN !!

Er is géén andere tijd dan NU, maar mensen kunnen hun aandacht versplinteren in het vage “verleden” en “toekomst”. Dieren leven, zoals we al zeiden, in het eeuwig-aanwezige NU. In dit NU is óók jullie kracht. Wij zeggen dat de kracht alléén in het NU voorhanden is.

Tegenwoordig wantrouwt men onze Stemmen van de Natuur en wij vinden het ook weer moeilijk om mensen te vertrouwen vanwege de mislukkingen die voortgekomen zijn uit hun verkeerde spirituele denkwijze. Wij, de dieren, hebben hier zeer intense gevoelens over.
Wij hebben het al lange tijd uitgehouden met jullie mensen, terwijl we voor zware ploegen en wagens gebonden werden. We hebben met de sporen gekregen, met de zweep, afgeslagen zonder genade, tot doel gemaakt van elk denkbare marteling en vernedering inclusief die van de huidige “gekke wetenschap” met hun experimenten en vivisectie.
Dit is een geschiedenis van verbroken vriendschap en de mens is nu volwassen genoeg om deze situatie eens op de juiste manier te bekijken. Wij smeken jullie om over de houding van de mens tegenover de dieren eens na te denken.

Wat voor relaties streeft een mens eigenlijk na? Zijn dat niet die van liefde en gelijkheid? Protesteert men niet als een bepaalde groep zich superieur en dominant gedraagt tegenover een andere groep? En dat is hetzelfde bij ons. Olifanten bijvoorbeeld, zullen geen leeuwen domineren, al kunnen ze er wel eens eentje doden tijdens de natuurlijke gang van zaken.

In de ogen van de Grote Geest, zijn onze behoeften niet minder belangrijk dan die van de mensen, die meer verantwoording dragen.. Jullie taak is om te herkennen dat je anders bent, maar spiritueel gezien niet superieur in de zin van: de dieren liefdeloos te behandelen of te vernietigen zoals het jullie uitkomt. Jullie hebben toch een hekel aan slavernij. De meesten van jullie hebben geleerd dit te verfoeien en zijn met afschuw vervuld als iemand een ander misbruikt. Doe dan hetzelfde bij ons!!
Wij, in de vorm van een kudde, zijn door de Creatieve Geest niet voorbestemd om jullie slaven te zijn. Ook was het niet de bedoeling dat bijvoorbeeld de kippen in kleine kooien opgesloten zouden worden. Herinner je het verhaal van Pegasus. Bellerophon kon geen relatie met het gevleugelde paard hebben door dit te forceren, maar alleen door vrijwilligheid en liefde.

Het wordt tijd dat jullie je opvattingen over ‘het recht te domineren’ eens onder de loep nemen. Velen zijn daar al mee begonnen. Je kunt zien dat het naar voren komt bij mannen en vrouwen. Doe hetzelfde ook bij ons. Een groep mensen expres uitmoorden of als neveneffect is toch niet te accepteren, evenals het expres uitmoorden van een groep dieren. Het kan wel eens gebeuren, maar het is niet bedoeld dat het door júllie gebeurd. De Natuur in zijn geheel kan deze beslissing maken, maar dan is het voor het welzijn van allen.

Wij vragen om hulp, wij van het dierenrijk. Wij wensen een samenwerkende relatie met de mensen. Wij zouden graag in vrede samen willen leven op onze planeet Aarde. Wat zou dit betekenen zul je misschien vragen?
Het zou betekenen dat je je voedsel en vertier voortaan van andere bronnen moet halen. Geen paard meer rijden, zul je vragen? Als het op vrijwillige basis zou zijn, dan is het goed. Zo niet, dan zou je jezelf toch eens wat af moeten vragen. Dezelfde vragen die betrekking hebben op het leven van je huisdieren nl. Is het een vrijwillige relatie van gemeenschappelijk respect en kameraadschap? Een waarin je de behoeften van het dier respecteert zoals ruimte, vrijheid tot ontdekken, vrijheid om te komen en te gaan?

*

Verder naar pagina 2

*